Mar 6, 2009
402 Views
0 0

Başladı ve Bitti. . .

Written by

Bizimkisi gözyaşına sürgün olmuş bir aşkın hikayesiydi. Ben orta sona gidiyorken bir sevenim vardı.Benimle çıkmak için çok hevesliydi.Okulların kapanmasına iki hafta kalmıştı onun arkadaşları ve benimkiler çok ısrar ettiler ve sonunda onunla çıktım.Ama onu sevmiyordum,onunla çıkarken başka bir çocuğun bakışları sarmıştı beni.

Çıktığımdan gizli gizli onunla bakışıyordum. Bir gün okulla birlikte denize gittik.Ve oda gelmişti.Ama ben hep çıktığımla beraberdim tabi çocuk bizim çıktığımızı bilmiyormuş ve o yüzden çıktığımla arkadaş olmuş,sonra çıktığımızı öğrenmiş ve okullar kapanana dek bana hiç açılamamıştı.Yaz tatilinde çıktığımdan ayrıldım.Sonra liseye başladım, iki buçuk sene hiç kimseyle çıkmadım.Lise birin sonuna gelmiştim ve okulların kapanmasına yine iki hafta vardı. Kız arkadaşım bize oturmaya gelmişti,balkonda etrafa bakınırken gözüm karşı balkona takıldı birden; sanki birileri bana o balkona bak diye seslendi.Tam karşımda duruyordu evi bizimki gibi 5. kattı ve bana bakıyordu.Bu o çocuktu sevgilimden gizli gizli bakıştığım,benim için geziye gelen o çocuk. Arkadaşıma tek dediğim şuydu bu o ben onu tanıyorum dedim ve ona baktım.

Hiç korkmadım beni yanlış anlamasından. Bir hafta boyunca neredeyse balkonda yatıp balkonda kalktım ve bir hafta böyle bakıştık, aşık olmuştum Ahmet’ e.Sonra mahalle arkadaşımdan ona haber yolladım. Bir şekilde buluştuk.İlk buluşmamız bizi bir araya getiren orta okuldaydı.Bana ilk gülüşünde daha çok aşık olmuştum ona.Sonra çıkmaya başladık,evler yakın olduğu için hergün görüşüyorduk.Günler böyle neşeli geçiyordu, çok mutluydum hergün daha çok seviyordum onu,o da beni seviyordu.Gün geçtikçe artan hayallerimizle aşkımızda büyüyordu.Ona çok güvendim,inandım ve çok pis bağlandım ona.Okullar açıldı beraber gelip gittik okula çok güzeldi herşey mükemmeldi,ben sorun yapmıştım niye hiç kavga etmiyoruz diye.Araya 15 tatil girdi ve onların okuldan bir kızın bunu sevdiğini öğrendim.Kız çok kötüymüş hep sevgilileri ayırıyormuş. Ahmet ve en yakın arkadaşı Cem tuzak hazırlamışlar adı Ayşe Esra olan bu kıza, Ahmet onunla iki gün çıkacakmış sonra onu bırakacakmış. Tabii ki bunu yanlış anladım ondan gerçekten hoşlandığını sandım, ayrılmaya kalktım sanki yapabilecekmişim gibi. Çok yalvardı yalandı dedi yemin etti o kızı sevmediğine ben onun gibi bi kızla nasıl çıkarım dedi.

Son çare olarak Cem ile konuşturdu beni sonra inandım ona zaten ayrılamazdım çok seviyordum gerçekten hoşlansaydı bile yapamazdım,kopamazdım ondan.10 ay böle çok güzel bir aşk yaşadım ama o kız hep gölge oldu Ahmet’ ten hoşlandı gerçi buna ben hiç inanmadım benim gördüğüm gözle kimse onu göremezdi aşk değildi bu bi bağımlılıktan öte bir şeydi, vazgeçilmezdi, dönüşü yoktu.10 ayın sonunda o kız bunun aklını çeldi ve benden ayrılmak istedi. Öleceğimi sandım dünyanın sonu geldi dedim keşke öyle olsaydı ölseydim.Tekrar bi şans vermesini istedim olmaz dedi beni tersledi.

Okuluna gittim Cem ile konuştum en yakın arkadaşlarıyla konuştum o kızla ilgili arasında geçen bi çok şey öğrendim zor ayakta duruyordum yollarda ağlıyordum arkadaşlarının kolunda. En son Cemle küstüğünü öğrendim.Akşam üstü beni aradı ve bana geri döndü. Mutluydum ama mutluluğun tadını alamadım kalbim kırılmıştı.Çoğu kez pişmanlığını dile getirdi ama ben unutamıyordum ya bi daha yaparsa diye düşünmekten yanına yaklaşamıyordum onun.3 ay daha böle geçti,yine evlilik hayalleri kurduk..13. aydaydık ben hiçbir şeyi unutamadığım için tekrar ayrılmak istedi beni bi daha hiç bırakamayacağını hep yanımda olacağını söylemişken.Yalancıydı, çok yalancıydı…Yine son gücümle itiraz ettim.Bırakma beni sevdiğim gidişine dayanamam dedim.Geriye dönüp baktığımda keşke dön diyebilseydim dememek için, yoksa birkez daha gideceğini ben çoktan biliyordum.Ayrıldık…Bir yüreği yıktı ve gitti.Ağladım zırladım sonra sustum.Cem avuttu beni.Sonra neden olmasın dedim niye Cemle olmasın..Ağlarken o yanımdaydı ve yanımda olarak gözyaşımı o sildi.Eskiden en yakın arkadaşı Cemle çıkmaya başladım ve hala onunla çıkıyorum, onu seviyorum…

Cem ile çıktığımın 2.haftası Ahmet’ in Ayşe Esra ile çıktığını öğrendim. Arkasından o kıza gitti…Gitti de ne oldu?? Kaybeden ben olmayacağım, kaybeden Cemde olmayacak ve biliyorum o kızında kaybedecek hiç birşeyi yok…Ne hissettim bilemem…Ama çok beddua ettiğimi hatırlıyorum.Eğer birgün başına birşey gelirse bilin ki; benim ahımdandır.. Onsuz kalmak nasıl birşeymiş? Bilemezdim…Zaten aklıma bile gelmemişti… Ağlamak istiyorsanız asla yapmayın çünkü bir yerlerde sadece sizin gülüşünüz için yaşayan birileri vardır…

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Comments to Başladı ve Bitti. . .

  • herkez bir hayat seçer bedelini kendi öder… unutma ki gerçek sevende bir gün terkedip gider…

    bahar Mart 9, 2009 5:03 am
  • vay be ne aşkmış sizinkide ama sen doğru olanı yapmışın canım kardeşim ağlama sen önüne bak giden gitmiştir gittiği gün bitmiştir ben gideni değil giden beni kaybetmiştir de…..

    merve Mart 9, 2009 12:50 pm
  • vvvaaayy be çok güzeldddiii erkeklere güvencim hiiiç kalmadı ya hepsi bir gün çekip gidiyorr

    özlem Mart 11, 2009 12:31 pm
  • insan sırtından vurulduğunda üzülür ama sakın ağlamayın sende çk iyi yapmışın kaybeden siz değil o kişidir sizin gibi seven birini kaybeddiği için

    eda Mart 11, 2009 1:32 pm
  • arkdsım bi kere ” Sonra liseye başladım, iki buçuk sene hiç kimseyle çıkmadım.Lise birin sonuna gelmiştim ve okulların kapanmasına … ” cümlesini yazman yalan söylediğin anlamına geliyorrr… dikkatli okursanız yorum yazıp kızı savunan arkdslarda hak vereceklerdir bana.ayrıca erkeklere güvencim kalmadı diyen melankoliq davranıslar serqileyen kafasina göre yorum yazim diip rastgele yorum yazan bayan arkdslara sesleniyorum.ahmetten onceki cocugu düşünün bi.onla cıkarken baskasına bakıyorrr.sonra baktıqı cocuk da onla cıkarken onu aldatıyorrrrr.yani yaptiği hatanın aynısını sevgilisinden görüyor.burda sevgilisi ne kdr sucluysa bunu yazan kızda o kdr sucludur bence.bi baksanıza ilk cıktıqı cocugun nerdeyse bütün arkdslarıyla cıkmıss.dwm ı da ardır eminimmmmm. meqan_s@msn.com
    ARDA

    arda2255 Mart 13, 2009 3:49 pm
  • BENDE ARDAYA KATILIYORUM ONA BEDDUA EDERKEN HİÇ ESKİ SEVGİLİN AKLINA GELMEDİMİ SENDE FARKLI BİŞE YAPMAMIŞSIN HE BİDE EĞER GERÇEKTEN SEVİYORSAN ONA KESİNLİKLE İÇTEN BEDDUA EDEMEZSİN BUNU SAKIN UNTMA

    nur Mart 14, 2009 2:25 pm
  • BENDE ÇOK SEVDİM HEMDE DELİ GİBİ AMA ODA BENİ ALDATTI DENEDM BEDDUA ETMEYİ AMA O KADAR ÇOK SEVİYODUM Kİ CANIN YANMASINA HAYATTA DAYANAMAZDM

    nur Mart 14, 2009 2:27 pm
  • Yhaaa Aslında Kızzz Haklı Amaaa Kzıdaaa Cok Salak Kusuraa Bkamsınn İnsann Aşk Konularında Bu Kadar Şasn Tnımazzz Nee Kadar Sevsende Benım Başımada Böyelee Geldıı Bede Birr Kızı Sevdım Oda Aynısın Ypatıı Bana Bende YAlvaradım Ykardımm Ama Boşmuşşş Sonraa Günler Aylar Gectii Kendısı Gelıp Benımlee Cıkmak İstedı Ben KaBUL eTMEDIM Ama Onu HaLEN sEVIYORUM bİZİM sINIFTAA Arada Bakışıyoruz Ama Boşşşş Benceee Aşk Konularında Fazla Baglıklık YpamayIN bEYLERRR şİMDİİ hERK Erkeklerın Suclu Görüyorr Ama Aslında Herşey Kızlar Yapıyorr Bılmem Buu Hıakyede Erkek Koşmuşş Kızz’DA Cok Sevmış Herhaldee Bu Hikeyı Yazanın İism Ögrenmek İsterımmm Boşwerr Canım Senn Şimdil Hyatınaa Bakk Gecmış Gecmışte Klamışş Ama Birr Daha Kımseye Böylee Şansss Vermeee Aglanyan Sen Olursunnn İşlllah En Kısaaa Sürede İSİSM iLETİRSİNNN Cok Merak Etım Senıııı İSİM Nasıl Biri Oldugunuu Neyse LAfını Kısasıı Bu Aşk Konularında Fazla Şanss Vermıyecenn Nee Kadar’Da Sevsen Bıleee Ugrunda Ölsen Bılee Vermıyeceksınnn……… Bu Hikeyeyı Yazanın İisim Veeee Kendısını Cokkk Ama Cok Merak Etımmm O Na Nasıl Ulaşacagım Bılen Varsa Söylesın Lütfeeennnn…..

    sisari Mart 18, 2009 8:25 pm
  • arkdsım bi kere ” Sonra liseye başladım, iki buçuk sene hiç kimseyle çıkmadım.Lise birin sonuna gelmiştim ve okulların kapanmasına … ” cümlesini yazman yalan söylediğin anlamına geliyorrr… dikkatli okursanız yorum yazıp kızı savunan arkdslarda hak vereceklerdir bana.ayrıca erkeklere güvencim kalmadı diyen melankoliq davranıslar serqileyen kafasina göre yorum yazim diip rastgele yorum yazan bayan arkdslara sesleniyorum.ahmetten onceki cocugu düşünün bi.onla cıkarken baskasına bakıyorrr.sonra baktıqı cocuk da onla cıkarken onu aldatıyorrrrr.yani yaptiği hatanın aynısını sevgilisinden görüyor.burda sevgilisi ne kdr sucluysa bunu yazan kızda o kdr sucludur bence.bi baksanıza ilk cıktıqı cocugun nerdeyse bütün arkdslarıyla cıkmıss.dwm ı da ardır eminimmmmm. meqan_s@msn.com
    ARDA

    Bende Sana Katılıyorum Kızınnn OO Cocugu ALDADI Vee Aynı Şeyii Kendısı Gördüüü Allah Ynınaa Bırakmadıııııı Kardeşş Ardaa Cok Haklısın Kardeşş Birdee Dİyorkı
    Lise Başladım İki Bucuk Sene Kımsel Cımadım Ve Lise 1 Sonuda Gelmışti Okul Knapnmıştıı 2 Bucuk Sende Lise 2 Bitiriyorsun Burdaa Ylanı Cıttıı Birde Erkeklerı Suclamayın Kzılarrrrr Zaten Neee Olsaa Erkekler Sizler Kendı Htanızı Grömüyorsunuzzzzz Erkekler Yürekten Sever Sizlerrr Hmenn Başkasınaa Cıkarsınızzzzzzz Bılmıorummm Arda Kardeşim Katılıyorum Veeee Veeee Yenıı Seslenıyorumm Buu Hikeyı Yazan Kızzz Veya Erkek Kım Yamzışsa İisimii Nasıl Ulaşacagım Bılen Varsa Yardıcı oLSUN ……..

    sisari Mart 18, 2009 8:31 pm
  • Arda Kardeş Msn Ekledım Kabul Edersın Artık Benımde bjk_baba_0412@hotmail.com

    sisari Mart 18, 2009 8:33 pm
  • benCé sewen insan sewdiqini öyLe bir çırpıda bırakamaz..aYrıca arkadaşıyLa çıkmakda çok saçma..! inSan sewdiqi kişinin arkadaşına bakarmı hiç?? düşmanı bile oLsa eqer onu sewiyorsan unutamazsın..BaqLndım ona demişsin,ona çok güsel tutkuyLa baqLanan bir kaLp bu kadar çabuk nasıl kopabiLir ?? aŞk asLa bu kadar çabuk bitmez..!! orTa s0n, Lise aşkı maceRası bu..aDeta okyanus qibi ve fazLa kapıLmamak qerek..yoKsa insan sewdiqinin arkadaşıyLa çıkacak kadar köreLebiLiyor..!

    Ecem Mart 23, 2009 5:08 pm
  • Okulların tatile girmesine on gün kalmıştı. Her yerde, dönem sonu sınavlarının bunaltan havası vardı. Çok yakında gelecek olan yaz sıcakları, iyiden iyiye hissettirmeye başlamıştı kendini.

    Delikanlı, iki yıldır geçemediği dersi okutan hocanın odasından ümitsiz bir yüz ifadesiyle çıktı. Uzun bir maratonda ayağına takılan çalı gibi gördüğü dersi, anlaşılan yine geçemeyecekti. Kapıyı farkında olmadan şiddetle kapatması dışarda, içeri girmek için bekleyen kızın irkilmesine sebep olmuş, biraz da korkutmuştu. Delikanlı, dalgınlıktan kızı farketmemişti. Kız elindeki kitapların da etkisiyle boynunu sağa doğru bükerek, parlayan gözleri ve ürkek sesiyle “İçerisi müsait mi?” diye sordu. Delikanlı hiç konuşmadan evet dercesine başını öne doğru sallayıp, bütün zarifliğini topladığı küçücük eliyle kapıyı tıklayıp içeri giren kıza, hayran olmuş gözlerle bir müddet baktı. Uzun sarı saçlara, parlayan gözlere, baş döndüren bir güzelliğe sahipti. Delikanlı kalacağı dersten geçmenin, bir de kızla tanışmanın yollarını düşünerek yürüdüğü koridorun sonundan dönüp gözden kayboldu.

    Küçük bir araştırma sonucunda kızın ismini ve sınıfını öğrenen delikanlı, tesadüf süsü verdiği karşılaşmalarla kızın dikkatini çekmeyi başarmıştı. Günler ilerledikçe doyumsuzlaşan kızı görme arzusu delikanlıyı, kızın peşinde, fiziki yönden uyuşmayan gölgesi haline getirmişti. Kız sürekli peşinde gezen delikanlıyı önceleri dikkate almamış fakat bir müddet sonra rahatsızlık duymaya başlamıştı. Bu rahatsızlık kısa sürede yerini korkuya bırakmış, çirkin sayılabilecek bir yüzün takibinde olmak ürperti verir olmuştu.

    Okulun son günü gelip çatmıştı. Kumbaraya atılan bozuk para misali biriktirdiği cesaretini yanına alan delikanlı, okulun kapısında beklemeye koyulmuştu. Kararlıydı. Bu onun son şansı olabilirdi. Ondan etkilendiğini gece gündüz onu düşüdüğünü söylemeliydi. Kız çıkınca, heyecanına, terlemesine, sıkılmasına hatta nefesinin kesilmesine aldırmadan, içinden geçenleri bir çırpıda söyleyiverdi. Kız, karşısında heyecanla bir cevap bekleyen delikanlının söylediklerini umursamadan: “Seni peşimde görmek istemiyorum. Bir daha ki sefere bu kadar hoşgörülü olmam. Duyguların umurumda bile değil. Bir daha beni rahatsız etme!” dedikten sonra oradan hızlı adımlarla uzaklaşıp gitti. Delikanlı koşar adımlarla giden kızın arkasından boş gözlerle bakarken, hafif bir rüzgarda bütün yaprakları dökülmüş gelincik çiçeği gibi yanlız ve anlamsız olduğunu hissediyordu…

    Günlerce kendisini eve kapattı. Ölmeyecek kadar yiyor, çok az uyuyor, sadece onu düşünüyordu. Okullar da tatil olmuştu. O günden sonra kızı hiç görmemişti. Bir akşam ansızın, memleketine dönmeye karar verdi. Unutmaya çalışacaktı. Kararlıydı. Belki de en hayırlısı bu olacak diyordu. Sabahın ilk ışıklarıyla şehri ve sevdiği kızı terketti.

    Günler hızla geçiyordu. Delikanlı memleketine geleli tam onbeş gün olmuştu. Yangın bir türlü sönmüyordu. İçinde sebepsiz bir ümit vardı. Sanki bir gün, kendisini kabul edecekti. Pes etmemeliydi. Ona sevgisinde samimi olduğunu ıspatlamak için tekrar kızın yanına dönmeye karar verdi. Onu görme isteğinin de etkisiyle hazırlıkları hızla tamamlayıp, fethe giden asker edasıyla yola düştü. Sevdiği kızın gönlünü fethe çıkmıştı.

    Heyecan ve sabırsızlıkla geçen yolculuktan sonra, şehre varır varmaz yorgunluğuna aldırmadan soluğu kızın evinin önünde aldı. Şehirdeki hareketlilik, tatilin ve sıcakların etkisiyle yerini boş sokaklara bırakmıştı. Kızın evinin karşısındaki parka oturup akşama kadar bekledi. Fakat evde hiç hareketlilik yoktu. Tam ümidini kesmiş evine dönmek üzereyken, parka bakan odanın ışığının yandığını gördü. Işığın yanmasıyla, içinde yanan ateş de alevlenmişti. Heyecanından yerinde duramıyordu. Kız, perdeleri aralamış dışarıya bakıyordu. Gözlerinde hafif bir ışıltıyla gülümseyen delikanlı, kızın kendisini farketmesi için oturduğu yerde kıpırdanmaya başladı. Kız etrafa bakınırken delikanlıyı farketmiş, ansızın yüzünde beliren şaşkınlıkla uzun uzun süzmüştü. Daha sonra pencereyi kapatıp perdeleri çekti.

    Delikanlı, okullar açılana kadar neredeyse bütün gününü parkta sevdiği kızı görme umuduyla geçirdi. Sabahlara kadar oturduğu günlerin, üzerine doğan güneşin sayısını bile unutmuştu. Kız dışarı çıktığı zaman, peşinde gölge olmuş, bulduğu her fırsatta kıza aşkını ilan etmiş, samimiyetine inanmasını istemiş, ancak, kız hiç oralı olmamıştı. Yaz boyunca oturduğu parkta sarhoşlara yarenlik etmiş, onu kaldırmaya gelen polislere, bekçilere zararsız olduğunu anlatmaya çalışmıştı. Her reddedilişinde aşkından vaz geçmek istemiş ancak bunu yapamamıştı.

    Sonunda, okullar açılmıştı. Delikanlı, sevdiği kızı daha çok görebilecekti. Okula, sırf kızı görebilmek için gidiyor, hiç ders çalışmıyordu. Okulu, adeta buluşma yeri gibi kullanıyordu. Telefonda görüştüğü ailesine, çok çalıştığını, bu yıl okulu bitireceğini söylüyordu. Annesinin, bu azim karşısında döktüğü sevinç göz yaşları onu kahrediyordu…

    Artık, kız onu görünce yolunu değiştirmeye başlamıştı. Bazen mecburen onu dinlemek zorunda kalıyor ama hiç konuşmuyordu. Delikanlı, kendisinden kaçan kıza mektuplar yazıyor, bulduğu her fırsatta mektupları kıza veriyordu. Fakat kız bu mektupların hiçbirisini kabul etmiyor, bazısını da delikanlının gözü önünde yırtıp atıyordu. Günler hızla geçiyor hiçkimse delikanlının çaresizliğini anlamıyordu…

    Sonbahar bütün hüznü ve acısıyla geçmiş, ve nihayet sıcak günlerin ardından kış bastırmıştı. Delikanlı, bayağı zayıflamış, çektiği acı ve yaşadığı karşılıksız aşk onu halsiz düşürmüştü. Artık eskisi gibi parkta oturamıyor, ders çıkışlarında saatlerce bekleyemiyordu. Sanki yaşlanmış gibi hissediyordu kendini. Havanın iyi olduğu zamanlarda yine parka gidiyor, yine halsiz bedeninin üzerine güneşler doğuyordu.

    Son zamanlarda çok hastaydı. Sürekli öksürüyordu. Uzun süredir hem hastalığı hem de şiddetli kış, sevdiğini görmesine izin vermemişti. Çok özlemişti. İçinde müthiş bir istek vardı. Tek düşündüğü onu görmekti. Üzerindeki battaniyeyi bir kenara atıp, güçlükle ayağa kalktı. Havanın soğukluğuna ve yağan kara aldırmadan parka gitmeye karar verdi. Üzerini kar kaplamış bankı, eliyle temizledikten sonra oturup kızın pencereye çıkmasını beklemeye koyuldu. Çok titriyordu. Ellerini ağzına götürüp üfleyerek ısınmaya çalışıyordu. Çok geçmeden perdeleri aralayan kız karşısında soğuk havaya ve yağan kara aldırmadan, bankta oturan delikanlıyı görünce: “ Bela oldu bu çocuk başıma” diye mırıldandı. Gece geç saatlere kadar birisi pencerenin önünde, neler olacağını merak ederek, diğeri ise buz gibi bankın üzerinde yüreğindeki ümitle oturdu. Kız, gitmesi için ışıkları söndürüyor, perdeleri hiç açmıyordu. Fakat arada bir perdenin ucunu kaldırıp baktığında hâlâ oturduğunu görüyordu. Ona, hem kızıyor hem acıyordu. Delikanlının kalkıp gitmeyeceğini anlayan kız: “Ne halin varsa gör” diyerek uyumak için yatağına girdi. Delikanlı ise tir tir titriyor, boğazı yırtılacak gibi öksürüyor, ama nedense kalkıp gitmek içinden gelmiyordu. Sanki şimdiye kadar kendisini kabul etmeyen kız, bu gece kabul edecekmiş gibi geliyordu.

    Saat gece yarısını çoktan geçmişti. Kız dışarda kendisi için bekleyen delikanlıya aldırış etmeden uyumaya başlamıştı. Derken, yüzünde boncuk boncuk terlerle sıçrayıp yatağından doğruldu. Rüyasında delikanlıyı görmüştü. Yine aynı parkta oturuyor, kızın yüzüne dahi bakmıyordu. Belli ki küsmüştü. Sonra kıza dönüp: “Hâlâ inanmıyorsun değil mi? diye sordu. O halde sevgimi, işte bu gece, işte bu sabah, işte bu rüzgaz, işte bu yağan kar, işte bu üzerime doğan güneş anlatsın” deyip ortadan kayboldu. Delikanlı, işaret parmağını havaya kaldırıp, işte bu gece dediğinde gece oluyor, işte bu sabah dediğinde güneş doğuyor, rüzgar dediğinde şiddetli rüzgarlar esiyor, kar dediğinde kar yağıyordu. Kız, bunları bizzat yaşıyor, bütün bu tabiat olaylarından yoğun bir şekilde etkileniyordu. Rüzgar estiğinde, kar yağdığında sanki donuyor, güneş çıktığında sanki yanıyordu.

    Kız, pencerenin önüne gidip perdeyi araladı. Dışarıda çok şiddetli kar yağıyordu. Pek uzağı göremedi, ama parkta birisinin oturduğu belli oluyordu. Sabah olmasına az kalmıştı. Kız, tekrar yatağına uzandı. Gözlerini tavana dikip, gördüğü rüyanın etkisiyle içinden: “Sabah olduğunda yanına gidip özür dileyeceğim. Beni affetmesini isteyeceğim” diye geçirdi. Rüya gözünün önünden gitmiyordu. Sabahı sabırsızlıkla bekleyip, güneşin ilk ışıklarıyla kendisini dışarı attı. Konuşacaklarının provasını yaparak parka doğru ilerledi. Parka yaklaştığında delikanlının oturduğu bankın etrafında dört beş kişinin olduğunu gördü. Bunların birisi polisdi. Kız, bu manzara ile birkaç kez daha karşılaşmıştı. Mahallenin namus bekçileri, delikanlıyı defalarca polise şikayet etmişti. Herhalde yine öyle bir durum yaşanıyordu. Banka iyice yaklaşmıştı ki birden, parkın girişinde bir adamın: “Ambulans geldiiiii” diye bağırdığını duydu. Hemen banka koştu. Bankın yanına geldiğinde üzerini kar kaplamış, içinde hâlâ bir umut olduğu belli olan, delikanlının soğuktan donmuş, cansız ve cılız bedeniyle karşılaştı.

    Mavi ışıklı ambulansın acı sirenleri bu kez de, delikanlının donmuş bedenini morga götürmek için çalıyordu…:(

    asi Mart 24, 2009 11:23 am
  • Bu dünyada qercekten seveni buLmak cok zorr 🙁

    üzqün Mart 24, 2009 1:22 pm
  • mrb.arkdaşlar benm anlatacağım hikaye tamamen yaşanmıştır..tam 15 yaşındaydım daha gözümü yeni açmıştım ilk ahmeti gördüm ona bağlandım.ahmeti ilk beni istemeye geldiklerinde görmüştüm çok hoşuma gitmişti zaten hemen sonra evlendik çok mutluydum herşeyi ilk onda yaşadım sonra ahmet askere gitti. çok yanlız kalmıştım zaten daha çok küçüktüm yanlızlık bana baya bi zor gelmişti.evimizin karşısında sevilay teyzeler oturuyordu oğlu hasan vardı oda askerden yeni gelmişti hergün onlara gidiyordum hoş sohbetlerde bulunuyorduk. bi anda nasıl oldut-ysa anlamadım ahmetten soğudum ve hasana yöneldim.gerçi ahmette ortalarda yoktu ama ne bilim öyle hissetim sonra hasanda bana karşı boş değilmiş çok sonradan açıldıında öğrendim ve hasanla ilişkimiz başladı.bizimkisi yasak bir aşktı.her gece gizlice bize geliyordu. birlikte çok güzel anlar yaşıyorduk.aramızdaki çok farklı şeylerdi.sonraa ahmet izne geldi hasanla görüşemiyorduk hasan dayanamıyordu bu duruma bakışlarından anlıyordum en yakın arkadaşı olmasın arağmen ahmetten nefret ediyordu. bu durum benide çok yıprattı sonraa ahmet askere gitti ve ben hamile kaldım hasandanmı ahmettenmi olduğunu anlamadım ama hasandandı sanırım ahmette haber verdim.bu habwere çok sevindi.hamileliğim boyunca hasan hep yanımdaydı kaçmak istiyordu ben cesaret edemiyordum kızım doğdu ve ismini sevilay koyduk. ahmetr askerden her geldiğinde hasanla sorunlar yaşıyorduk ve ben bi izin sonucunda yine hamile kaldım bu sefer ahmete söylemek istemiyordum çünkü inanmıcanı düşünüyordum sonra ahmet askerden döndü ve hasanla ilişkimiz bitmek zorunda kaldı ahmet çocuklarını sevmemeye başladı galiba oda anlamıştı gerçekleri ama evlilimiz yinede sürdü şuan 55 yaşındayım ve torunlarımız var ahmet hala inanmıyor bu yüzdende torunlarını da hiç sevmiyor hala kamyon şöförlüğü yapıyor ve gitceği günü iple çekiyorum hala çünkü hasanı unutamadım oda evli ama beni unutmadığını biliyorum arasıra karşılaşıyoruz bana sadece gülümsüyor onu çok özlüyorum bizimkisi yasak bi aşktı…

    murivet Mart 26, 2009 7:11 pm
  • Kız Hata Yabmıs Ama Bu Klask Herkezn Basna Gelen Bişi
    Seven İnsan Onu Seveni Zor Buluyo (:
    Kötü Bitmiş..

    Jasot Nisan 5, 2009 12:35 pm
  • senın yasadıklarının aynısını sımdı ben yasıyorum bız 11 ay cıktık ve benı 5 gun once terk ettı nedenı de eskı sevgılısı.bana hada once ondan hoslandıgını buna engel olamadıgını solemıstı ayrılmıstık ertesı gun ozur dıledı yalvardı affettım 1 bucuk ay sonra benı o kız ıcın tekettı hatta benleyken onunla basladı ılıskısı aldattı benı.5 gun gectı bıraz once benı aradı bızım sarkımızı dınlettı bana sonra aradı actım agladı ama ben kararımı vermıstım onu tersledım ve gercekten bıtırdım….hala uzuluyor muyum ewet cunku ben sevdıgımı kaybettım

    aysun Mayıs 1, 2009 11:54 am
  • iyi günler ben helin bende arkadaşımın bu yazdıklarında tek bir doğruluk payı bulamıyorum sanki bişeyleri hayal etmiş hayal dünyasında yaşıyor ve bir dediğide diğerini tutmıyor ….ewt bizde SEVDİK AMA SEVDİĞİMİZİN ZARAR GÖRECEĞİ ŞEKİLDE BEDDUA ETMEDİK .. BEN BİRİYLE 6AY ÇITIM SEVDİM ODA SEVDİ AMA AYRILDIK O AYRILDI İSTEMEYE İSTEMEYE BENDE BUNU KABULLENDİM ONDAN SONRA ÇOK ACI ÇEKTİM DEFALARCA AĞLADIM HATA HAYATA CEVREME HERŞEYE KÜSTÜM AMA ONA BEDUA EDECEK DURUMA ASLA GELMEDİM ONA BİŞEY OLURSA BEN OZAMAN ÖLÜRÜM SEVMEK DEMEK O GİİTİDİYE SENDE BU DURUMDA ONUN ARDINDAN BİŞEYLER SAYACAN DEMEK DEĞİLDİR ..VE BENİMKİ BANA GERİ DÖNDÜ BEN ONU HAYLA DELİLERGİBİ SEVİYORUM ODA BENİ AMA O AYRILIK ANINDA YAŞANANLAR İNSANA BİŞEYLER ÖĞRETİYOR BEN PİŞMAN DEĞİLİM YAŞADIKLARIMA HAYLADA ONU SEVİYORUM AMA ONADA GİDEMİYORUM BİLEMİYORUM NEDEN AMA HER NAMAZDA ONUN İÇİNDE DUA NEDİYORUM ONA BİŞEY OLMASIN DİYE O HAYLA ONA BİR ŞANS VERMEMİ İSTİYOR BİLİNMEZ BELKİ VERİRİM AMA ONULA AYRILDIM DİYE KENDİMİ HEMEN BAŞKA KOLLARADA ATMADI …CANIM BENİM KUSURA BAKMA AMA SENİN YAPTIĞINA DALDAN DALA DENİR VE SEN NE BİÇİM SEVMİŞSEN BEN HAYALA ÇÖZEMEDİM..ARDA ARKADAŞIMADA KATILIYORUM..

    helin Mayıs 12, 2009 4:05 pm
  • size kısaca bişii diim mi millet….. bu dewrde aşk ta yalan olmuş herşeydeee…..

    sedefcan Haziran 29, 2009 1:46 am
  • ardaanın dediği gibi yazıyı okurken bunubende farkettim yalan olabiir ve eğer insan severse gerçektenona zarar gemesine kabullenemez birde onun inadına arkadaşıyla çıkıyorsa ben ona gerçek seven denmez işte arkadaşlar aşkı da snunda oyun ettiler ya yandığım tek şey bu

    melek960 Ağustos 6, 2009 12:48 pm
  • bende cok sewdim bizim suan2. yılımız adının bi önemi yok 7.sınıfta aşık olmustum ona yeni gelmişti okula onu sırada görür görmez aşık oldum 8. sınıfta bi partide bndemi hoşlanıyosun diye sordu bna bnde ewet dedim oda bnden hoşlandını söledi ve yanağıma küçük bir buse kondurdu ilk öpücüktü bni sewiyordu bnde onu snra bi kız cıktı yıldız. oda onu sewiyordu ama o yıldıza yüz wermiyordu. doğum gnüydü ondan habersiz bi parti düzenledim cok hoşuna gitmişti yıldız ona kapişonlu bi hırkaalmıştı bnse aşkın parayla satın alınamayacağını önemli olanın sewgi olduğunu düşünerek ona bi atkı yhabdım ensewdiği renkle siyah ama bi gariplik wardı hırkayı hergün giyiyordu ama atkıyı sadece 1 kez takmıstı zaman hızla geciyordu bn onu hayla cok sewerken onda bi gariplik wardı eskisi gibi deildi snra bnden ayrılmak istediğini söyledi tam 43 ayın sonunda bnden ayrılmak istedi bn kime serserim derdim o yeşil bakışları kimin gözlerinde bulurdum??artık okula gelmyorduu hç göremiyordumm neden gelmiyorduu bnm yüzümdenmi yoksa snra birgün annesi geldi annesi annemi aradı annem odasına gecti knusmalarını dinliyordum annem ağlamaya başladıı ne oldu diye odaya girdim we gercei duyunca yıkıldım serserim hastanedeydii hastalıı yüzünden okula gelmiyorduu apartopar astaneye gittik yoğun bakımdaydı ailesi perişandı abisi bna bnden ayrılmasının sebebinin bu hastalık olduunu bn üzülmiyim diye bnden ayrıldıını söyleyince yıkıldımm bnm ondan soğumam için o kızla anlaşmışş meğer kızın ona baktığı yokmuşş şimdi serserimin durumu iyi hastalığını aşkımız sayesinde yendii seviyoruz birbirimizi

    alonegirl Ağustos 19, 2009 6:17 am

Leave a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir